Uw zoekopdracht Uw zoekopdracht
PDF PDF Print

home | Wederopbouw van Den Haag, 1940-1965

in 6 Digi-tales

Nieuwe Haagse Herinneringen

In de periode na de Tweede Wereldoorlog is er flink gebouwd in Den Haag. Delen van de stad werden opnieuw bebouwd en Den Haag werd sterk uitgebreid. Het was een tijd van optimisme en groei, van geloof en vertrouwen in de vooruitgang. Deze tijd van wederopbouw is van grote invloed geweest op het aanzicht van de stad. Resultaat is het afwisselende stadsbeeld dat wij nu kennen.

 

Persoonlijke verhalen in een Digi-Tale (kort filmpje)
Hagenaars hebben hun herinneringen opgehaald aan de herbouw van verwoeste stadsdelen. Zij hebben de wederopbouw en de stadsuitbreiding met eigen ogen waargenomen: Bezuidenhout na het Vergissingsbombardement, de bouw van Moerwijk, Morgenstond en Bouwlust. Het zijn de persoonlijke, in beeldgebrachte verhalen over flats, kerken, scholen, bedrijven en kantoren uit de periode 1940-1965, verhalen uit de stad die verteld moeten worden!

Deelnemers en hun verhalen:

 

Nieuwe Haagse Herinneringen heeft samengewerkt met Monumentenzorg en Welstand Den Haag.

 

Reacties: 1-1
Door Gast: T.C.Doorten-Huiskes` @ 2017-08-23 15:15:34
Haagse herinneringen
Ik ben Thea Doorten-Huiskes en geboren in Den Haag in 1932. In de oorlog woonde ik met vader,moeder en zus in de Kootwijkstraat, Mijn moeders moeder en zus werden bij ons ingekwartierd omdat zij Scheveningen moest verlaten. Het was krapjes in huis. In 1943 kwam er een huis vrij op de hoek van de Kootwijkstraat en de Apeldoornselaan daar woonden een Nsbers gezin en deze hebben het huis op D day verlaten. Mijn vader kreeg toestemming om daar te gaan wonen.Wat een ruimte. Na het luisteren van de bovengenoemde verhalen kwam ik op het idee om te reageren.
Bovengenoemde verhalen zijn ZO herkenbaar. Bij het bombardement op het Bezuidenhout zijn veel ooms en tantes, zij waren allemaal vanuit Scheveningen daar gedeporteerd, hun huis kwijt geraakt. Gelukkig niemand gewond of erger.
Als kind zijnde heb ik geen nare dingen meegemaakt. Alleen de angst dat deVII naar beneden
zou vallen. Dat is ook gebeurd op oudejaarsdag of nieuwjaarsdag 1945 op de Indische buurt achter de Loosduinseweg. Was best dicht bij. Mijn vader en moeder hielden mij "eigenlijk" dom.
Heb de lagere school bezocht aan de Escamplaan en daarna de Industrieschool voor meisjes aan de van Diemenstraat.
Daarna heb ik van september 1948 t/m half 1959 gewerkt bij het Ministerie van Wederopbouw en Volkshuisvesting.
Ik begon daar dus op m'n 15e met werken op de afdeling Comptabiliteit.
Wat een ervaring.
Het verhaal is: ik kwam dus in juli van school. Midden augustus kreeg ik van vader en moeder te horen dat er op een ministerie personeel werd gevraagd. Zij hebben een afspraak gemaakt en ik ging op bijna kapotte schoenen en 2 verschillende soorten zijden kousen op pad met lijn 12 naar??? daar op een bus naar de van Alkemadelaan hoek Ruigrocklaan.
Een groot flatgebouw. Dan sta je daar als 15 jarige alleen te zijn.
De portier wees mij de lift waar ik zijn moest. Nu waren er 2 liften. En voor de even en
n voor de oneven etages.
Tot mijn verbazing kon ik op 1 september 1948 beginnen op de afdeling Comptabiliteit. Half 1949 zijn we verhuisd naar schuin aan de overkant in barakken. 5 barakken van a t/m g.
Heb diverse afdelingen doorlopen. De laatste jaren als secretaresse op de afdeling Grootboek en kredietbewaking. Heb heel wat verhalen gehoord van de vertegenwoordigers die het land ingingen om de schade op te nemen die de boeren en burgers van de oorlog hadden ondervonden. Ook de toezeggingen van de Minister werd op onze afdeling uitgevoerd.
Er moest natuurlijk wel geld zijn om nieuwe huizen te bouwen.
Al met al een fijne tijd. Wat ook heel leuk is om te vertellen. Ik heb in 1949 daar mijn man leren kennen.
Hij was gestationeerd bij ons gestationeerd vanuit de Algemene Rekenkamer.
Zij moesten ons weer controleren. Dat was 't. Vriendelijke groeten T.C.Doorten
Reacties: 1-1
Uw reactie
Naam (Log in): 
E-mailadres: 
Onderwerp: 
Bericht: