Uw zoekopdracht Uw zoekopdracht
PDF PDF Print

Moerwijk

Buurt vol verhalen

Moerwijkers vertellen zelf over hun geschiedenis

 

Verhalen, gedichten en een luisterfragmenten van (oud-) Moerwijkers

Inleiding

Moerwijk is van oudsher een unieke wijk met een bouwstijl van 'buurtjes bouwen', binnentuinen, winkelpleinen, gevelversieringen, groen en water. Voor jongeren was de wijk fijn om te spelen en voor ouderen prettig om naar te kijken.
De ingrijpende herstructurering die nu en de komende jaren wordt uitgevoerd, bete-kent niet alleen een verandering in het aanzien van de wijk. Zij heeft ook gevolgen voor bewoners die hier in sommige gevallen vanaf de oplevering wonen. Men herinnert zich een buurt die niet meer is, huizen die er niet meer staan.
Om deze herinnering een plek te geven, zijn we gestart met de Verhalentafel.
Moerwijk verandert maar de herinnering blijft, was het motto waarmee we op zoek zijn gegaan naar oude en nieuwe verhalen van bewoners uit Moerwijk. Aan de Verhalentafel werden verhalen opgehaald, beschreven en (door)verteld. Door de verhalen blijft het beeld van een bijzondere wijk behouden, waarmee de geschiedenis van de wijk vooral wordt geschreven door haar bewoners.

Wij wensen u veel kijk- en luisterplezier.


Heleen Hebly, ouderenproject Haagse bibliotheek, stadsdeel Escamp
Désirée Hodes, ouderenwerk Mooi Escamp Moerwijk

juni 2006

Herinneringen ophalen is leuk voor iedereen… filmbeelden, foto's, verhalen en hits uit de jaren vijftig en zestig of van nog eerdere datum zijn een feest der herkenning.

   

   
Reacties: 1-20, 21-27
Door Gast: Leen Commers @ 2009-12-13 12:50:43
Oorlogsherinneringen
10 mei 1940. Ik was zes jaar en woonde met mijn ouders aan de Hadewichstraat 30.
's-Morgens om vier uur werd ik wakker van een enorm lawaai. Het waren een groot aantal Duitse oorlogsvliegtuigen.
Ik maakte mijn vader en moeder wakker en riep dat er een heleboel vliegtuigen in de lucht waren. Mijn vader bromde, ''Ga slapen joh'', maar mijn moeder zei, ik hoor het ook, kom uit je bed Jan'', en toen hoorde mijn vader het ook en gingen we naar buiten.
Alle buren kwamen ook naar buiten en men begreep dat de oorlog was begonnen.
Er werden pamfletten uit de vliegtuigen gegooid met nota bene een oranje randje!, waarop stond, Duitsland vecht niet tegen uw land, maar tegen Engeland, maar iedere gewelddadigheid door de bevolking begaan door de dood zal worden bestraft. Dat was de eerste kennismaking met het Herrenvolk.
Door Gast: Anoniem @ 2009-12-14 15:44:54
VLUCHT 648
26 september 1944 17.15 uur. Als 10-jarig jochie stond ik op de Moerweg bij de Hadewichstraat, waar ik woonde, toen er boven het Zuiderpark heel laag een groot vliegtuig verscheen. Het was een viermotorige Amerikaanse bommenwerper B-29 die geraakt was door Duits afweergeschut en in grote moeilijkheden verkeerde. Er was nog maar één motor in werking en het was duidelijk te zien dat hij ging neerstorten. Ik had nog nooit een vliegtuig van dichtbij gezien, het was indrukwekkend. Een aantal bemanningsleden sprong met parachute er boven de voetbalvelden tegenover de Moerweg uit en het vliegtuig storte neer op de grens van Rijswijk en Wateringen. De twee piloten zijn daarbij om het leven gekomen.
Veertig jaar later heeft de zoon van een oogetuige na een nauwkeurig onderzoek hier een boek over geschreven, VLUCHT 648, door Harold E. Jansen.
Het was een elf-koppige bemanning waarvan er vier krijgsgevangen zijn gemaakt en vijf mannen met behulp van de ondergrondse zijn ondergedoken op diverse adressen in het Westland en in Den Haag. Zij hebben allen de oorlog overleefd.
OP 6 februari 1947 werd posthuum aan 2/Lt Thomas H. Gill de Amerikaanse onderscheiding ''Purple Heart'' toegekend.
Precies 65 jaar later, op 26 september 2009, is op de plaats waar het vliegtuig is neergestort , de Mgr. Bekkerslaan nabij de Dr. van Mooklaan, door de burgemeester van Rijswijk, mevrouw Van der Wel-Markerink in aanwezigheid van de Defense Attaché van de Amerikaanse Ambassade een monument onthuld ter nagedachtenis aan de twee omgekomen piloten.
Door Gast: Leen Commers @ 2009-12-14 16:29:11
VLUCHT 648
Gast Anoniem is Leen Commers
Door Gast: Leen Commers @ 2009-12-17 17:20:03
VLUCHT 648
Nog een keer VLUCHT 648

Het vliegtuig was geen B-29 maar een B-24.
2L/t Thomas H. Gill was de gezagvoerder, de tweede omgekomen piloot was 1/Lt William G. Rayner
Foto's van de onthulling van het monument staan op de site www.oudmoerwijk.nl bij de Verhalen, deze site is een aanrader!
Door Gast: John van den Berg @ 2010-05-21 14:40:37
1e Kennis making met Moerwijk
Mijn kennis making met Moerwijk .Was zittend bij mijn vader voor op de fiets op een zadeltje en voet steunen op de frame buis.Het was ca 1935 /36 wij kwamen onder het spoor viaduct uit het Spoorwijk waar wij toen woonden ,de arbeiders waren het Laakkanaal aan het graven met schep en kruiwagens dat ging toen heel primitief met loopplanken tegen de walkant,die er toen met grote keien werd gemetselt.Later in !940 eind Mei toen was de oorlog al uitgebroken gingen we met mijn 2jaar oudere zus en moeder naar ons nieuwbouwhuis kijken in de Hadewichstraat nr 37 recht tegen over de Jan van Rodestraat er lag een grote tuin achter waarin naar ik dacht een grote witte steen ,na dat ik daar opwas gesprongen kwam ik er achter dat het geen steen maar een kalkput was tot aan mijn knieen zakte ik er in. tot grote vreugde van mijn moeder die mij weer schoon moest boenen .Ik heb er tot1960 gewoond .Mijn ouders zijn daar overleden 1980
Door Gast: Leen Commers @ 2010-08-04 16:22:04
Straatvoetbal
In mijn jeugd, ik ben van 1934, kon je niet eerder lid van een voetbalvereniging worden als je 12 jaar was, dus werd er door de jeugd veel op straat gevoetbald.
Dat gebeurde ook in de Hadewichstraat waar ik toen woonde, ook wel het straatje genoemd, meestal door degenen die op de Moerweg woonden, verschil moet er zijn.
De bewoners van de straat waren bang voor hun ruiten en joegen ons regelmatig weg.
Dan gingen we maar op het landje voetballen.
Het landje was een stukje onbebouwde grond op de hoek Moerweg/Troelstrakade.
Later is er het Arbeidsbureau gebouwd en nu staat er die hoge flat.
Toch is er wel eens een ruit gesneuveld, ook bij ons thuis.
Ik was met mijn ouders een dagje weg geweest en toen we 's-avonds thuis kwamen was de ruit van de voorkamer kapot, oorzaak waarschijnlijk een bal.
Een aantal weken later, het was avond en al donker, de gordijnen waren dicht, toen er hevig op het raam werd gebonsd gevold door glasgerinkel.
Mijn moeder riep wanhopig, ''nee hé?!, mijn vader riep wat anders en vloog op zijn pantoffels naar buiten en zag twee figuren de hoek om de Moerweg oprennen.
Vader schopte zijn pantoffels uit en zette de achtervolging in maar hij was kansloos.
Met de tong op zijn sokken kwam hij terug en zag dat de ruit nog heel was, die gasten hadden een paar flessen op straat laten vallen maar binnen klonk het alsof de ruit brak.
Pa ging in het donker zijn pantoffels zoeken, bleef nog een poosje schelden maar was toch blij dat de ruit nog heel was en ging de scherven maar opvegen.
Door Gast: John van den Berg @ 2010-08-06 12:13:00
Poging tot diefstal
Wij woonden nog maar kort in de Hadewichstraat en we hadden toen nog een radio die stond toen nog gewoon in de huiskamer gewoon in het zicht.Wij waren ergens op familie bezoek.Maar een broer van mijn moeder kwam aan de deur en heeft waarschijnlijk een inbreker verjaagd ,want toen we thuis kwamen stond de radio al ingepakt en nog wat kleine spulletjes erbij .Hij was binnen gekomen via een zijraampje door op sponning te kloppen was het handeltje naar beneden gedraaid we hebben toen alle handeltje omgedraaidom te voorkomen dat het weer zou gebeuren .Wij moesten van de bezetters de radio inleveren, maar hebben hem verstopt onder de vloer zodat we toch naar radio oranje konden luisteren.We kregen toen radiodistributie Hilversum 1en2 en een Belg
Door Gast: Leen Commers @ 2010-08-29 18:00:47
Radiodiefstal
Toen ik het verhaal van John van den Berg uit de Hadewichstraat las dacht ik ook aan een radiodiefstal, niet door een inbreker maar door de Duitse bezetters.
Ik woonde toen ook in de Hadewichstraat en ik ken John, we zijn van hetzelfde bouwjaar, 1934.
Mijn vader had in de oorlogsjaren een nieuwe radio gekocht bij een radiozaak in de Terletstraat.
Het was een Philips en hij was veel beter dan onze oude radio, dus iedereen tevreden.
Op een dag kwam de radiohandelaar bij ons thuis en zei dat de Duitsers de administratie in beslag had genomen zodat zij konden zien wie er een radio had gekocht en die moesten worden ingeleverd en zo niet, dan werden er op zijn Duits maatregelen genomen.
Mijn vader had zwaar de p... in maar heeft het toch maar gedaan en heeft er daarna nog lang over lopen mokken, maar ja, je moest wel.
Gelukkig deed de (verborgen) oude radio het nog en kon er nog naar Radio Oranje uit Londen worden geluisterd, zolang er nog elektrciteit was.
Door Gast: John van den Berg @ 2011-03-05 12:12:40
Zuiderpark zwembad
Hongerwinter ,mijn vader zat ondergedoken maar om dat hij voort vluchtig was had hij geen bonkaart.Hij leerde ons een paar woordjes Duits dat was Haben sie was te essen fur mie . Toen we niks meer bij de gaarkeuken konden krijgen moesten we wat anders verzinnen en ging ik met mijn iets oudere zus Willie naar het zwembad waarvan ik wist dat daar duitse soldaten zaten .Daar hebben we aan die kok eten gevraagd en ja hoor hij schepte onze pannetjes vol met kartoffel soep,en kregen ook nog een paar kapjes van dat zure brood .We hebben toen nog zo,n 1 1/2 week eten kunnen halen toen waren ze in eens vertrokken. Die soldaten baalden ook van die rot oorlog . Wij liepen dan zo snel mogelijk met die pannetjes naar ons huis waar we het met ons vieren op aten voor mijn zus was het ook noodzakelijk want ze had honger oedeem .Hoe dat kwam weet ik eigenlijk niet ,we aten dezelfde hoeveelheid voedsel alleen ik at veel langzamer door er goed op te kauwen,zij schrokte het naar binnen. John
Door Gast: John van den Berg @ 2011-03-07 14:04:01
vliegtuig
Ik weet niet of Leen Commers het over het zelfde vliegtuig een 4 motorige had .Maar tijdens het eten halen werdt er een vliegtuig beschoten met afweergeschut daar door vielen er granaat scherven om ons heen en moest ik met mijn zus schuilen onder het afdakje van het 1e loket huisje van het ADO terrein.Ook hebben we met mijn moeder erbij toen we terug kwamen van een duitse film van UFA met Heins Ruman die hete max de brokken de piloot .Die speelde toen in het Westendtheater we moesten schuilen in de pisbak van de Laakbrug bij het Veluweplein ook omdat ze een vliegtuig beschoten.We moesten in die tijd het hele end lopen omdat er geen trams meer reden.
Door Gast: John van den Berg @ 2013-05-11 14:35:28
Moerwijk Hadewichstraat
Ja het is al weer een hele tijd geleden ik ben in 1960 uit die straat vertrokken mijn ouders zijn in de jaren 80 overleden maar we hadden na de oorlog nog 2x een gezins uitbreiding gekregen 2 meisjes Dien en Corrie mijn oudere zus Wilie is even als haar man rond hun 55 jaar over leden ook de mannen van Dien en Corrie hebben niet hun pensioen gehaald de straat is wel veranderd met parkeerhaventjes en bomen want die zouden in onze tijd toch de kachel in zijn gegaan evenals de schutting die tot de helft in het Majo kacheltje is verdwenen .In de tijd na de oorlog was het wat auto,s betrefd ook heel stil er waren maar 3 auto,s 1 stond in de stalling een StanderdVanguerd en 1 bij familie Zalme en een opgekalefaterde Austin A40 van mij die ik ook nog voor de deur met een stofzuiger had gespoten hij had het nog een paar jaar uitgehouden ,want ik pendelde ermee naar Pernis ,en in de weekenden met me meisje rond toeren .Zo dit was het wel weer ik hoop dat er nog mensen in Moerwijk zijn die hun belevenissen op deze site willen vertellen .
Door Gast: John van den Berg @ 2013-06-02 10:45:47
de enigste rasmoerwijkers in onze famili
Dat waren de beide in de Hadewichstraat geboren zusjes Dientje en Corrie waar later de in de stormnacht van Februarie de zoon van mijn zus Willie Aadje Rijswijk bij kwam die ook bij ons in hebben gewoond tot ze een woning kregen dat ging in die tijd niet zo gemakkelijk .Ik zelf zat in militiare dienst hadden ze weer een klein beetje meer ruimte behalve met de Weekeinde .Later heeft ook Dientje met haar man Gerard Helvestein ook met hun zoontje bij ons ingewoond. Willie en haar man en de de mannen van Dien en Corrie zijn helaas op vrij jonge leeftijd overleden ze hebben helaas niet de pensioen gerechtigde leeftijd net niet bereikt ,die was dus 65 .
Door Gast: Leen Commers @ 2013-06-08 16:00:15
Lijn 13
In mijn jeugd (ik ben van 1934) waren mijn vriendjes en ik vaak te vinden bij het eindpunt van tramlijn 13 om daar de nodige kwajongensstreken uit te halen.
Het eindpunt was voor de hoofdingang van het Zuiderpark bij de twee beelden, het beeld van de vrouw heb ik nog zien optakelen in oktober 1941, de man is in mei 1941 geplaatst.
De route van de tram ging via het Centrum naar Station Laan van N.O. Indië.
Een favoriete bezigheid van ons was om ongezien de borgpen van de koppeling van de bijwagen er uit te trekken zodat als de tram vertrok de bijwagen met de verbaasde passagiers bleef staan en de motorwagen al op de brug was voordat de bestuurder het in de gaten had en achteruit moest rijden om weer aan te koppelen.
Het HTM personeel kon de humor er niet van inzien en kwam ons soms achterna, meestal zonder succes maar op een keer kreeg een conducteur een van ons te pakken en die kreeg een flinke tik voor zijn kop en toen was de lol er voor ons af.
Ook een ''leuk'' maar gevaarlijk spelletje was op de treeplank links van de tram te gaan staan om dan mee te rijden naar de eerste halte bij de Spionkopstraat.
Ik ben een keer gesnapt door een politieagent en moest van hem honderd strafregels schrijven.
Ik kende die agent, hij woonde in de buurt en werd vanwege zijn omvang Bal Gehak genoemd, het is gehakt maar een Hagenees spreekt niet altijd Algemeen Beschaafd Nederlands.
Door Gast: John van den Berg @ 2013-06-13 13:34:59
Spionkopstraat
De daar gevestigde bad huis waar we eerst van school uit wekelijks een bad mochten nemen ,want hoewel ons huis nieuwbouw was zat er nog geen douche in die luxe kende we in die tijd nog niet .Ook toen ik een maal ging werken in de garage voor 48 uur per week dus ook de zaterdag ochtend was ik bijna de hele middag kwijt met de wasbeurt .Ook als mijn moeder s,maandags de was moest doen moesten we bij de waterstoker in de Durbanstraat een tonnetje heet water bestellen,die werdt dan bezorgd eerst met een vracht auto,tje later met paard en wagen en nog later met de bakfiets .Ik vondt het eigenlijk wel zonde dat ze de lagere school in de Viljoenstraat ,was voor die tijd een mooi schooltje modern en met Centrale verwarming en een gymzaal .Veel beter dan die school in de Stortenbekerstraat waar in de klas van die grote Salemander kachels stonden waar ik van maart tot eind Mei naar toe moest dat was een halfjaar schooltje van eind Mei tot de school vacantie opde Viljoenstraat school die toen nog niet een naam van een princes had dat gebeurde pas na de oorlog toen s,winters de CV weer ging branden,want dat was in de oorlog ook niet altijd en werden we soms naar huis gestuurd nu is gesloopt.
Door Gast: John van den Berg @ 2013-06-15 16:00:25
voetbal
Bij de Rederijker straat is de voetbal club Cromvliet daar hebben mijn zonen gevoetbald Johny kon wel aardig voetballen en maakte ook geregeld doel punten ,maar de jongste Ronny die was een jaartje jonger en deet ook mee maar als die de bal kreeg ging hij de andere kant op ik zeg waarom doe je dat nou je moet de andere kant op zegt hij Pa als ik dat doe pikken ze de bal af .dus dat was al gauw bekeken .Zijn broer had ook problemen nl kloven in zijn voetzolen als hij een wedsstrijd had gespeelt stond het bloed in zijn schoenen ze zijn toen beiden maar weer van af gegaan ,ze gingen liever naar de Camping dus een voetbal cariere zat er niet in .
Door Gast: John van den Berg @ 2013-06-21 14:06:54
Nieuwbouw
De na oorlogse nieuwbouw wordt na de sloop weer nieuwbouw omdat de naoorlogse bouw niet goed was omdat die halsoverkop uit de grond werd gestampt .Dus we krijgen weer een nieuwe bouw Moerwijk en ook de daarna gebouwde wijken gaan weer tegen de grond onder het mom van dat die beter geisoleerd en kwalitatief beter zullen zijn.Wezullen maar hopen dat die beter zullen zijn dan het stadsvernieuwings project van Spoorwijk want daar regent het klachten over de verwarming en ventilatie systemen .
Door Gast: John van den Berg @ 2013-06-27 23:15:24
verjaardag
Vroeger toen we nog klein waren dacht je was ik maar wat groter en was je blij als er weer een jaartje ouder werdt maar later ga je beseffen dat het ook niet alles is en ben je wel weer blij dat je gezond ben ,ik hoop dan ook dat jij je verjaardag in volle gezondheid kan vieren Leen van harte gefeliciteerd en dat jullie daar nog lang van kunnen genieten .groeten van Fem en John .
Door Gast: john van den berg @ 2013-08-12 13:21:08
Moerwijk Hadewichstraat
Het lijkt wel of het Moerwijk en aanverwanten woonwijken niet meer bestaan ,de kranten waar bij het nieuws over verschillende wijken het nieuws wordt verhaalt haalt hooguit 1x per 3 maanden een vermelding in hun blad .Het lijkt er wel op dat er geen mensen meer wonen of dat dat die er wel wonen zulke brave borsten zijn dat er helemaal niets meer gebeurt je zou als vreemde gaan denken wat een dooie boel daar ,hebben de mensen tegen wordig zo weinig te vertellen of hebben ze allemaal vierkante ogen gekregen van die kijk kastjes.Nu er weer veel gesloopt en nieuw word gebouwd zal er misschien weer een generatie komen die trots op hun wijk zijn en daar het wel en wee daarover willen verhalen .
Door Gast: john van den berg @ 2013-10-23 19:58:21
ontmoeting met Karel de kapper
Een paar jaar geleden datum weet ik niet meer kwam ik de kapper weer tegen die vroeger in mijn Moerwijk tijd mijn haar liet knippen ,hij zag er toen nog goed uit en knipte alleen nog mensen van het ouderen huis .Maar hij had een nadeel hij knipte alleen droog haar maar als ik was wezen baden ,stuurde hij je gewoon weg kom maar terug als je haar droog is zei die dan .De tegenwoordige kappers spuit eerst je haar nat voordat hij gaat knippen rare lui die kappers we hebben nog gezellig gebabbelt over de tijd toen hij nog op de Troelstrakade zijn winkel (tegenwordig kapsalon )had in het eerste blok v.a.het landje waar we als kind altijd voetbalden en ook weer verdwenen arbeidsbureau stond.
Door Gast: john van den berg @ 2014-03-05 19:22:00
jaar 2013
Ja mensen dit jaar is voor mij en de familie een ramp jaar geworden in .Dec hebben wij af scheid moeten nemen van zowel mijn vrouw als mijn jongste zoon Ron mijn vrouw was al een jaar ernstig ziek ,bij Ron is zijn tikkertje er mee opgehouden hij was vijftig mijn vrouw Femmy 71 we hebben samen een mooie tijd gehad maar daar kan je niets aan veranderen helaas. De groeten van de familie van den Berg .
Reacties: 1-20, 21-27
Uw reactie
Naam (Log in): 
E-mailadres: 
Onderwerp: 
Bericht: